Eind november 2025 werd deze ruimte gesloten, om verschillende redenen: onder meer om plaats te maken voor nucleaire geneeskunde, maar ook wegens het soms eenzijdige gebruik van de ruimte. Tijdens een overlegmoment op 7 januari 2026 met de directeur patiëntenzorg werd ons meegedeeld dat er in de hal aan de ingang van de hospitalisatie een ‘stille ruimte’ zal worden ingericht. Bezoekers zullen er terechtkunnen voor een moment van rust en bezinning, bijvoorbeeld na een moeilijke of pijnlijke gebeurtenis in het kader van een medische ingreep of een overlijden.
Deze stille ruimte zal in alle neutraliteit worden ingericht en er zal over gewaakt worden dat er geen eenzijdig gebruik ontstaat. Op zich is dit goed nieuws: het toont aan dat er ook aandacht is voor spirituele zorgverlening. Ook dat aspect kwam tijdens het gesprek aan bod.
Mijn aanwezigheid in het ziekenhuis beperkt zich doorgaans tot bezoeken aan patiënten wanneer zij daar expliciet om vragen. Vaak gaat het dan om de toediening van de ziekenzalving bij terminaal zieke patiënten. Meestal neem ik hiervoor ongeveer een halve dag per week de tijd. Zo werd ik op 31 december in de voormiddag opgeroepen voor onder meer een ziekenzalving op de spoedafdeling. Zeker wanneer de familie aanwezig is, zijn zulke momenten kostbaar en zinvol, ook al bestaat er vaak een grote verscheidenheid in geloofsbeleving tussen de familieleden.
Biddend en met de ziekenolie terminaal zieke mensen nabij zijn, blijven intense momenten van geloof en vertrouwen in het Leven, sterker dan de dood.
Pastor Johan
 |
| Mijn badge © Johan Dobbelaere |